Ścianka szczelna z grodzic stalowych – Kutno

Pale CFA znajdują szerokie zastosowanie przy posadowieniach pośrednich budynków mieszkalnych, obiektów przemysłowych, mostów i estakad.

1. Wiercenie świdrem ciągłym

• Świder ślimakowy ciągły (Continuous Flight Auger) jest wprowadzany w grunt aż do osiągnięcia zaprojektowanej głębokości pala.
• Podczas wiercenia grunt pozostaje na świdrze, co stabilizuje otwór.

2. Podanie betonu

• Po osiągnięciu wymaganej głębokości następuje podawanie mieszanki betonowej przez centralny przewód w świdrze.
• Beton wtłaczany jest pod ciśnieniem od dna otworu w trakcie powolnego wyciągania świdra.
• Dzięki temu grunt nie ma możliwości obsypania się, a trzon pala zostaje szczelnie uformowany.

3. Formowanie trzonu pala

• Betonowanie odbywa się w sposób ciągły – równocześnie ze stopniowym wyciąganiem świdra.
• Otrzymuje się pełny, jednorodny trzon betonowy na całej długości pala.

4. Montaż zbrojenia

• Do świeżo zabetonowanego pala wprowadza się prefabrykowany kosz zbrojeniowy.
• W zależności od średnicy i głębokości pala stosuje się wprowadzanie metodą wibrowania, wciskania lub z użyciem prowadnic.

Główne zalety pali CFA

1. Brak wibracji i niskie natężenie hałasu - technologia przyjazna dla otoczenia, możliwa do stosowania w gęstej zabudowie miejskiej. Stabilność otworu - ciągły świder utrzymuje grunt podczas wiercenia, a beton podawany pod ciśnieniem zapobiega osypywaniu się ścian otworu.
2. Wysoka jakość i powtarzalność - ciągłe betonowanie od dna otworu gwarantuje jednorodny, szczelny trzon pala.

• Uniwersalność zastosowań - możliwość wykonania pali w różnych warunkach gruntowych, również w gruntach spoistych i niespoistych.
• Parametry nośności  - nośność pojedynczego pala sięga kilkuset ton w zależności od średnicy i długości.
• Szeroki zakres wymiarów - średnice typowe: Ø400–1200 mm, długości do ponad 20 m.
• Szybkość realizacji - możliwość wykonywania wielu pali w ciągu jednego dnia roboczego

Nośność pala CFA zależy od średnicy, długości oraz warunków gruntowych – dlatego zawsze wymaga obliczeń geotechnicznych.
Przykładowo (wartości orientacyjne):

• Ø400 mm → nośność pionowa do ok. 500–800 kN (50–80 ton),

• Ø600 mm → do ok. 1500–2000 kN (150–200 ton),

• Ø800 mm → do ok. 2500–3000 kN (250–300 ton),

• Ø1000–1200 mm → nawet powyżej 4000–5000 kN (400–500 ton).

👉 W praktyce pojedynczy pal CFA może przenieść od kilkudziesięciu do kilkuset ton obciążenia, co sprawia, że technologia jest stosowana zarówno przy fundamentach budynków mieszkalnych, jak i przy obiektach przemysłowych, mostach czy estakadach.